Vermindering van verslavingsgerelateerd gedrag bij forensische patiënten door Neurofeedback (promotieonderzoek)

Een verslavingsstoornis is een psychiatrische stoornis die onder andere het gevolg is van de langdurige effecten van drugs op de hersenen en die leidt tot grote veranderingen in cognitie en gedrag. Langdurig drugsgebruik heeft invloed op het informatieverwerkingssysteem. Neurofeedback is een behandelmethode waarbij door operante conditionering beoogd wordt afwijkende hersenactiviteit te normaliseren. Patiënten leren abnormale ritmes en frequenties in hun EEG te beïnvloeden om zo een abnormale psychologische gesteldheid te veranderen in een normale psychologische gesteldheid.

Steeds meer wetenschappelijke studies tonen aan dat neurofeedback-training effectief kan zijn. Bij ziektebeelden als ADHD, depressie en epilepsie zijn er reeds positieve effecten aangetoond.

Met dit onderzoek willen we onderzoeken of neurofeedback een waardevolle toevoeging aan de behandeling van verslaving in een forensische setting kan zijn. Doel is het verminderen van gevoelens van zucht (craving) en impulsief gedrag en het verhogen van algemeen welbevinden, waardoor middelenmisbruik niet langer als copingstrategie gebruikt wordt. 

Partners
Universiteiten van Tilburg en Maastricht en FPC De Kijvelanden 

Onderzoekers
prof. dr. Stefan Bogaerts; dr. Franc Donkers; dr. Marinus Spreen; drs. Sandra Fielenbach

Publicaties